Banner

Ενημερωτικό Δελτίο

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε ενημερώσεις και ανακοινώσεις από τα Οργανωμένα Κοινοτικά Σύνολα των Χανδριών





Στυλιανός Λένας

«Το Τρόοδος θα πρέπει να είναι από τα πιο όμορφα βουνά του κόσμου», έγραψε κάποιος πολυταξιδεμένος Έλληνας. Ανεβαίνοντας εκεί, έχεις την αίσθηση ότι ζεις σε ένα κόσμο ονείρου και ατενίζεις την αρχαία ψυstylianoslenasχή των προγόνων Ελλήνων. Πλατάνι, πεύκο, κυπαρίσσι και κέδρο εναλλάσσονται με ένα χαρακτηριστικό τρόπο.

Σ' ένα τέτοιο περιβάλλον, στα Χανδριά, στους πρόποδες της Μαδαρής, είδε το φως του ήλιου το 1932, ο Στυλιανός Λένας. Φτωχοί οι γονείς του δεν είχαν τη δυνατότητα να τον στείλουν στο γυμνάσιο κι ας είχε μεγάλο πόθο για τούτο. Έτσι ένα πρωινό του Οκτώβρη, το δωδεκάχρονο αγόρι έφυγε για τη Λευκωσία.

Εδώ εργάστηκε στο μαγαζί του θείου του Προκόπη, που ήταν πονετική ψυχή, ευλαβική και θεοφοβούμενη και του στάθηκε σαν δεύτερος πατέρας. Στο μεταξύ διάβαζε και μορφωνόταν όσο μπορούσε, ενώ παράλληλα ωρίμαζε και πνευματικά μέσα στο περιβάλλον της OXEN, της οποίας υπήρξε από τα πρώτα μέλη.

Η δραστηριότητα του στο χριστιανικό κίνημα της Κύπρου ήταν τόση που δεν λογάριαζε κόπους και θυσίες. Όταν συνέβαινε να πηγαίνει στο χωριό του μάζευε τα παιδιά, τους έκανε κατηχητικό, τους μάθαινε τραγούδια πατριωτικά και χριστιανικά και τους ενέπνεε τον αγνό ενθουσιασμό του.

Ο Λένας ήταν από τα πρώPotamitissa014τα μέλη που είχαν δώσει τον όρκο της ΕΟΚΑ. Τον Ιούλιο του 1955 δραπετεύοντας μπροστά από τα μάτια των Άγγλων, βρέθηκε πρώτος στα βουνά του Πενταδακτύλου. Οι κορφές των βουνών και η όμορφη στενή λουρίδα της Κερύνειας τον έβλεπαν συχνά σε επιχειρήσεις κατά των Άγγλων κατακτητών δίπλα από τον θρυλικό Αυξεντίου. Ενέδρες, ανατινάξεις στόχων του εχθρού, αφαίρεση οπλισμού, ήταν μερικές από τις δραστηριότητες του Λένα. Κι' είχαν όλες τέλεια επιτυχία. Ψύχραιμος και τολμηρός διέφευγε πάντα τη σύλληψη.

Οι ανάγκες του αγώνα τον έφεραν ύστερα στο Τρόοδος, στα δικά του μέρη, στην Πιτσιλιά. Εδώ συνέχισε ακούραστα την προσφορά του δίπλα στον ηρωικό Αυξεντίου.

Ανάμεσα στους άνδρες της ομάδας του ήταν σεβαστός, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Το νεανικό του πρόσωπο, ήρεμο και γλυκύ, ακτινοβολούσε την αγνότητα της καρδιάς του. Η ευσέβεια του ήταν πηγαία. Η προσήλωση του στα ιδανικά της πίστης και της πατρίδας απέραντη. Την Αγία Γραφή δεν την αποχωριζόταν ούτε στιγμή. Τη μελετούσε τακτικά μόνος και με τους άνδρες της ομάδας του κι αντλούσε απ' αυτή δύναμη και καρτερικότητα.

Το ξημέρωμα της 18ης του Φλεβάρη του 1957 δεν ήταν όπως τ' άλλα στην περιοχή της Πιτσιλιάς. Εκρήξεις, φωνές, πυροβολισμοί, γαυγίσματα σκύλων, τάραξαν την πρωινή ησυχία της περιοχής του Πελεντρίου. Δύο λεβέντες, ο Δημητράκης Χριστοδούλου από τη Δερύνεια και ο Σωτήρης Τσαγκάρης από το Πελέντρι έπεσαν πολεμώντας στο πεδίο της τιμής.

Ο Λένας, βαριά τραυματισμένος, παρά τις επίπονες προσπάθειές του να διαφύγει, συνελήφθη από τους Άγγλους, που τον μετέφεραν στο στρατιωτικό νοσοκομείο Ακρωτηρίου. Τα ραδιόφωνα διατυμπάνιζαν κιόλας πως η ΕΟΚΑ έχασε πια τον κατασκευαστή των βομβών της και οι Άγγλοι δήλωναν θριαμβευτικά πως «το σκληρό αγκάθι στη διάλυση της ΕΟΚΑ εξέλειπε».

Στις 28 Μαρτίου του 1957 οι καμπάνες της Κύπρου ηχολογούσαν χαρμόσυνα, για ν' αναγγείλουν σ' όλο το νησί την απελευθέρωση των εξόριστων των Σεϋχελλών και την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Όλες οι καμπάνες εκτός από μία. Αυτή, η καμπάνα των Χανδριών, κτυπούσε περήφανα αλλά πένθιμα, για ν' αναγγείλει ότι η ψυχή του Λένα πέταξε ψηλά στην αθανασία.

Ο Λένας, ο ήρωας του χωριού, της ΕΟΚΑ και της Κύπρου ο ήρωας, ανέβηκε στους ουρανούς, για να φτερουγίζει αγγελικά δίπλα από το θρόνο του Θεού.

Ο ήρωας ξεψύχησε στα χέρια του πατέρα του. Ήταν 24 χρονών. Είχε αρχίσει ένα έργο μεγάλο. Το εργάστηκε ως την τελευταία του πνοή τίμια και παλληκαρίσια. Σε μας άφησε το χρέος να ολοκληρώσουμε το έργο του. Όσοι πιστοί!

LENASeokafilakismenamnimata